اضطرابها را درهم شکنیم؟


اضطرابها را در هم شکنیم؟

اولین تحول، تحصیل اطمینان و آرامش روان و قلب است.
آرامش قلب و نجات از اضطراب و تزلزل، در ایمان و اعتقاد به مبدا آفریدگار است.
«الا بذکر الله تطمئن القلوب» (1)
دلها با یاد خدا آرامش می‌یابد.
بشر در مواقع خطیر و آنجایی که نگرانی و اضطراب روح، به اوج اعلای خود می‌رسد، و هیجان‌های درونی طوفانی بر پا می‌کنند و دانش روان شناس از آرام کردن آن عاجز می‌شود قدرت نیرومند ایمان به آن ناراحتی خاتمه می‌دهد و روح خود باخته و طوفانی را مطمئن و آرام می‌کند ایمان است که به انسان نیروی اراده می‌دهد، تردید و دو دلی را بر طرف می‌کند و راه و مسیر پایداری به انسانها نشان می‌دهد خلاصه زندگی با هدف و مقصدی را می‌آموزد.

پی نوشت:

1- سوره رعد آیه ۲۸.

اطمينان فطرى به قبول دعا

اطمينان فطرى به قبول دعا

«اَمَّنْ يُجيبُ الْمُضْطَرَّ اِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ…؟ »
«يا آن كه درمانده را وقتى كه بخواندش اجابت كند و محنت از او بردارد و شما را جانشينان اين سرزمين كند…؟ » (۶۲ / نمل)
چطور ممكن است نفس آدمى با توجه غريزى و فطرى خود متوجه امرى شود كه اطمينان بدان ندارد؟ حكم فطرت در موقع دعا مانند حكم اوست در وقتى كه حاجت خود را نزد كسى مى بيند و يقين دارد كه او كسى است كه حاجتش را برمى آورد.
وقتى انسان مى بيند كه تمامى اسباب هاى ظاهرى از كارافتاده است، فطرتش او را به دعا و خواندن خدا و عرض حاجت به پيشگاه او وامى دارد.
گاهى اتفاق مى افتد كه ما به اميد تأثير متوسل به اسباب هاى ظاهرى مى شويم ولى اطمينان نداريم كه در رفع حاجت ما تأثير خواهد كرد يا
نه. البته اين يك توجه فكرى است كه منشأ آن طمع و اميد است و اين فرق دارد با توجه و تعلق غريزى قلب.
البته، در ضمن توجه و توسل فكرى توجه غريزى فطرى نيز هست، ولى نه بخصوص آن سببى كه فكر متوجه آن است بلكه مطلق سبب، و مطلق سبب هم هرگز تخلف نمى پذيرد.
مثلاً بيمارى كه براى نجات از بيمارى اش به دارو متوسل مى شود فطرت او را به چنين كارى واداشته يعنى به او فهمانده كه شفادهنده اى هست، ولى فكر او به اين طمع افتاده كه شايد آن شفادهنده اين دارو بوده باشد، پس اگر دارو درمان نكرد آن حكم فطرى نقض نشده است. (۱)

پی نوشت:

۱- الميزان ج ۳۰، ص ۳۱۸.

منبع:دعاها و ارزوهای انسان از دیدگاه قران و حدیث - سیدمهدی امین-صفحه37

آیا بی نماز کافر است؟

ترک نماز


 ترک نماز

ترک نماز، قطع رابطه کردن با آفریدگار هستی است و این در دنیا و آخرت، عواقب تلخی دارد. در قیامت، اهل بهشت از دوزخیان می‌پرسند: چه چیز شمارا روانه جهنّم کرد؟ یکی از پاسخ هایشان اینست که ما پابند به نماز نبودیم: «لَمْ نَکُ مِنَ الْمُصَلِّینَ» 
در جایی دیگر، به نمازگزارانی که نسبت به نمازشان سهل انگار و بی اعتنا هستند و گاهی می‌خوانند و گاهی نمی خوانند، می‌گوید: وای بر آنان: «فَوَیْلٌ لِلْمُصَلّینَ الَّذِینَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ» 
رسول خدا صلی الله علیه وآله فرموده است: «مَنْ ترک الصّلاة مُتعمّداً فَقَد کَفر» [۱] هر که از روی عمد و با توجّه نماز را رها کند، از اسلام خارج شده و کافر است.
و نیز فرموده است: «بَیْنَ الْعَبدِ وَ بَیْنَ الکُفرِ تَرْکُ الصَّلاةِ» [۲]

پی نوشتها:

[۱]: محجةالبیضاء، ج ۱، ص ۳۰۱.

[۲]: نهج الفصاحه، جمله ۱۰۹۸.

منبع:پرتوی از اسرار نماز - محسن قرائتی

جلوگیری از پیشرفت پوسیدگی دندان

پوسيدگي دندان

۱- شيريني «انگبين ها» نه تنها براي دندان مضر نيست بلكه از كرم خوردن و پوسيدگي آن جلوگيري مي‌نمايند.

۲- صمغ درخت «گردو» زخمهاي عفوني و پليد را مداوا مي‌كند. مقدار كمي از اين صمغ را در حفره ي دندان كرم خورده بگذاريد و ببينيد چگونه درد آن را ساكت كرده و از پيشرفت پوسيدگي دندان جلوگيري مي‌كند.