«قالَ سَوْفَ اَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبّى اِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ! »
«به زودى از پروردگارم برايتان آمرزش خواهم خواست كه او آمرزگار و رحيم است! » (۹۸ / يوسف)
حضرت يعقوب عليه السلام در آيه فوق فرمود: به زودى برايتان استغفار مى كنم، و استغفار جهت فرزندان را تأخير انداخت.
در بعضى از اخبار آمده كه تأخير انداخت تا وقتى كه دعا مستجاب مى شود.

در «كافى» از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود:
«رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده بهترين وقتى كه مى توانيد در آن وقت دعا كنيد و از خدا حاجت بطلبيد وقت سحر است، آنگاه، اين آيه را تلاوت فرمود كه يعقوب به فرزندان خود گفت: به زودى برايتان استغفار
مى كنم، و منظورش اين بود كه در وقت سحر طلب مغفرت كند. »
در «درّالمنثور» از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت كرده اندكه شخصى ازآن جناب پرسيد چرا يعقوب استغفار را تأخير انداخت؟ فرمود: «تأخير انداخت تا هنگام سحر فرارسد، چون دعاى سحر مستجاب است. »
در برخى روايات ذكر شده كه استغفار را تأخير انداخت تا شب جمعه فرا رسد.(1)

پی نوشت:

۱- الميزان ج ۲۲، ص ۱۱۳.

منبع:دعاها و ارزوهای انسان از دیدگاه قران و حدیث - دکتر محمد بیستونی - صفحه۵۱

«اَمَّنْ يُجيبُ الْمُضْطَرَّ اِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ…؟ »
«يا آن كه درمانده را وقتى كه بخواندش اجابت كند و محنت از او بردارد و شما را جانشينان اين سرزمين كند…؟ » (۶۲ / نمل)
چطور ممكن است نفس آدمى با توجه غريزى و فطرى خود متوجه امرى شود كه اطمينان بدان ندارد؟ حكم فطرت در موقع دعا مانند حكم اوست در وقتى كه حاجت خود را نزد كسى مى بيند و يقين دارد كه او كسى است كه حاجتش را برمى آورد.
وقتى انسان مى بيند كه تمامى اسباب هاى ظاهرى از كارافتاده است، فطرتش او را به دعا و خواندن خدا و عرض حاجت به پيشگاه او وامى دارد.
گاهى اتفاق مى افتد كه ما به اميد تأثير متوسل به اسباب هاى ظاهرى مى شويم ولى اطمينان نداريم كه در رفع حاجت ما تأثير خواهد كرد يا
نه. البته اين يك توجه فكرى است كه منشأ آن طمع و اميد است و اين فرق دارد با توجه و تعلق غريزى قلب.
البته، در ضمن توجه و توسل فكرى توجه غريزى فطرى نيز هست، ولى نه بخصوص آن سببى كه فكر متوجه آن است بلكه مطلق سبب، و مطلق سبب هم هرگز تخلف نمى پذيرد.
مثلاً بيمارى كه براى نجات از بيمارى اش به دارو متوسل مى شود فطرت او را به چنين كارى واداشته يعنى به او فهمانده كه شفادهنده اى هست، ولى فكر او به اين طمع افتاده كه شايد آن شفادهنده اين دارو بوده باشد، پس اگر دارو درمان نكرد آن حكم فطرى نقض نشده است. (۱)

پی نوشت:

۱- الميزان ج ۳۰، ص ۳۱۸.

منبع:دعاها و ارزوهای انسان از دیدگاه قران و حدیث - سیدمهدی امین-صفحه37

در حالی که خداوند از خواسته های ما آگاه است و اگر سکوت هم کنیم او همه را میداند.

پاسخ آقای الهی قمشه ای : 

دعا تجمع نیروهای درونی ما است، تا بتوانیم آرمانی را که در ذهن داریم مشخص و روشن دنبال کنیم و در این کار از حق و حقیقت که همان خداست یاری میگیریم… یک قانون فیزیکی ميگه که:

هر ذره در حال ساطع کردن مدام انرژي به سمت مشخصی است.

انرژی بدن من و شما قابل هدایت به یک سمت مشخص است.

اگر به چیز مشخصی فکر کنیم انرژی ما به سمت اون چیز مشخص میره

خیلی وقت ها میشه که به کسی زنگ می زنیم و میگه:

- “چه خوب شد زنگ زدی!”

- ” داشتم بهت زنگ می زدم!”

- “داشتم بهت فکر می کردم!”

- “حلال زاده!”

نکتهٔ جالبش اینه که من به محض اینکه به شخص خاصی هر جای دنیا که فکر کنم انرژی های من بلافاصله به سمت اون حرکت می کنه و بلافاصله به او میرسد بدون سپری شدن زمان.

در فیزیک به این میگن “جهش کوانتومی".

یعنی انرژی مااز زمان عبور ميكند،پس بهترین دعاها را به همدیگر هدیه کنیم.

 ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌

از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمود:
«… قلم تقدير به هر چه تا روز قيامت خواهد بود جريان يافته و اگر همه آفريدگان بكوشند نتوانند نفعى را كه خدا براى تو ننوشته به تو برسانند. »(1)
منظور اين است كه تمام حوادث و جريانات از طرف پروردگار مقدر شده و اسباب و وسايل تأثير استقلالى و حقيقى در آن‌ها ندارند و تنها خداوند متعال است كه ملك و سلطنتش دائمى بوده و اراده و مشيتش پيوسته نفوذ دارد و سررشته امور را همواره به دست داشته و به هر نحوى كه بخواهد مى گرداند. بنابراين بايد تنها از او درخواست كرد و از او يارى جست.
 از ائمه اطهار عليه السلام مكررا نقل شده كه:
«دعا از مقدرات است. »(2)
مقدر شدن يك امر باعث نمى شود كه بدون اسباب و وسايل وجود پيدا كند. (مثلاً چيزى كه سوختن آن مقدر شده لازمه اش اين نيست كه بدون جهت و با نبودن هيچ امر سوزاننده اى بسوزد بلكه معنايش اين است كه آتش يا وسيله سوختن ديگرى فراهم شده و آن را مى سوزاند، ) و دعا خود يكى از اسباب است، پس موقعى كه شخص دعا مى كند اسباب آن فراهم مى شود و لذا تحقق مى پذيرد.
بنابراين مقدر بودن يك امر با تأثير دعا منافات ندارد زيرا معناى مقدربودنش اين است كه بواسطه دعاكردن و مستجاب شدن وجود بيابد، چنان كه تقدير سوختن معنايش اين است كه بوسيله وجود آتش در شرايط مخصوصى بسوزد.

 از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمودند:«قضا را جز دعا برنمى گرداند. »
و از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه:
«دعا قضائى را كه محكم و پابرجا شده برمى گرداند. »
و از حضرت موسى بن جعفر عليه السلام روايت شده كه:
«بر شما باد دعا كردن، زيرا دعا و درخواست از خدا بلايى را كه از مرحله قدر و قضا گذشته و جز امضاء آن نمانده (يعنى تمامى اسباب آن فراهم شده ولى هنوز در خارج وجود پيدا نكرد، )برمى گرداند. »
و از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه:
«دعا قضاء پابرجا شده را برمى گرداند پس زياد دعا كنيد زيرا دعاكردن كليد رحمت هاى الهى و موجب برآمدن حاجت هاست، و جز بوسيله دعا به چيزهايى كه نزد خداست نمى توان نائل شد؛ و هر درى را كه زياد بكوبى بالاخره بازمى شود. »
جمله آخر اشاره به اصرار در دعا است، و اصرار از چيزهايى است كه درخواست را جدّى و حقيقى مى كند زيرا انسان هر چه بيشتر يك مطلب را بطلبد قصد و توجهش صاف تر و خالص تر مى شود. (۱)
هدايت درخواست‌ها و دعاها بوسيله فطرت
«وَ اِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِى الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ اِلاّ اِيّاهُ، »
«وقتى در دريا كارتان به سختى كشيد و بيچاره شديد و نزديك شد غرق شويد آنوقت ديگر همه آلهه خود را كه همواره از آن‌ها حاجت مى خواستيد فراموش هدايت درخواست‌ها ودعاها بوسيله فطرت مى كنيد الاّ خداى تعالى! »(2)
«فَلَمّا نَجّيكُمْ اِلَى الْبَرِّ اَعْرَضْتُمْ»
«چون شما را از غرق شدن نجات داده و گرفتارى و بيچارگى تان را برطرف نمود، و شما را بارديگر به خشكى رسانيد، دوباره از او و از دعاى او اعراض كرديد. » (۶۷ / اسراء)
آيه فوق دلالت دارد بر اين كه ياد خداى تعالى هيچ وقت از دل آدمى بيرون نمى رود، و در هيچ حالى به غفلت سپرده نمى شود.
و اگر انسان دعا مى كند ذات و فطرت او وادارش مى كند كه در ضراء و سراء و در شدت و در رخاء او را بخواند، زيرا اگر بعضى از او اعراض مى كنند لابد او هست، وگرنه اگر چنين چيزى در ذات و فطرت آدمى وجود نداشت ديگر اعراض معنى نداشت، پس اين كه آيه مورد بحث مى فرمايد: انسان خداى را در بيچارگى هايش مى خواند ولى در خوشحالى‌ها از او اعراض مى كند بدين معنى است كه انسان هميشه بوسيله فطرتش به سوى خدا هدايت مى شود.«وَ كانَ الاِْنْسانُ كَفُورا» (۶۷ / اسراء) يعنى كفران نعمت عادت انسان است و از اين جهت است كه داراى طبيعت انسانى است كه همه سر و كارش با اسباب مادى و طبيعى است و در اثر عادت و خوكردن با اسباب مادى و طبيعى مسبب الاسباب را فراموش مى كند، با اين كه در هر آنى در نعمت هايى از او غوطه ور است.
آيه فوق مى فهماند اعراض آدمى از ياد خدا در غير حال بيچارگى امرى غريزى و فطرى نيست بلكه امرى عادى است، و عادت زشتى است از انسان كه او را به كفران نعمت وامى دارد.
هدايت درخواست‌ها و دعاها بوسيله فطرت
در آيه فوق دليلى مهم بر توحيد ربوبيت الهى هست و حاصلش اين است كه اگر آدمى در حادثه اى كار دلش به جايى برسد كه از هر سببى از اسباب ظاهرى جهان منقطع و مأيوس شود از كليه سبب و از اصل سبب منقطع نمى شود، و اميد نجاتش به كلى باطل نمى گردد بلكه هنوز اميد نجات داشته و به سببى كه تواناى بر امورى باشد كه هيچ سببى قادر در آن نيست، اميدوار است.
در واقع اگر چنين سببى كه مافوق همه اسباب عالم و مسبب همه آن‌ها يعنى خداى سبحان وجود نمى داشت چرا بايستى در دل آدمى و در فطرت او چنين ارتباط و تعلقى يافت مى شد؟ (3)
پی نوشتها:

۱- الميزان ج ۲۲، ص ۲۰۹.

2- الميزان ج ۳، ص ۵۶.

3- الميزان ج ۲۵، ص ۲۶۰.

منبع:دعاها و آرزوهای انسان از دیدگاه قرآن و حدیث - سید مهدی امین- صفحه۱۵

حضرت رضا علیه السلام فرمود:
 هر وقت امر دشواری تو را محزون نمود، دو رکعت نماز بخوان؛ در رکعت اوّل: سوره حمد و آیة الکرسی، و در رکعت دوم: سوره حمد و سوره قدر. سپس قرآن را بردار و بر سرت بگذار و بگو:

«اللَّهُمَّ بِحَقِ‏ مَنْ‏ أَرْسَلْتَهُ‏ إِلَى‏ خَلْقِكَ‏، وَ بِحَقِّ كُلِّ آيَةٍ فِيهِ، وَ بِحَقِّ كُلِّ مَنْ مَدَحْتَهُ فِيهِ عَلَيْكَ، وَ بِحَقِّكَ عَلَيْهِ، وَ لَا نَعْرِفُ أَحَداً أَعْرَفَ بِحَقِّكَ مِنْكَ»

پس 10 مرتبه بگو: «يَا سَيِّدِي! يَا اللهُ!»

10 مرتبه بگو: «بِحَقِّ مُحَمَّدٍ»

10 مرتبه بگو: «بِحَقِّ عَلِيٍّ»

10 مرتبه بگو: «بِحَقِّ فَاطِمَةَ»

10 مرتبه بگو: «بِحَقِّ الْحَسَنِ»

10 مرتبه بگو: «بِحَقِّ الْحُسَیْنِ»

10 مرتبه بگو: «بِحَقِّ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَیْنِ»

10 مرتبه بگو: «بِحَقِّ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ»

10 مرتبه بگو: «بِحَقِّ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ»

10 مرتبه بگو: «بِحَقِّ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ»

10 مرتبه بگو: «بِحَقِّ عَلِيِّ بْنِ مُوسَی»

10 مرتبه بگو: «بِحَقِّ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ»

10 مرتبه بگو: «بِحَقِّ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ»

10 مرتبه بگو: «بِحَقِّ حَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ»

10 مرتبه بگو: «بِحَقِّ الْحُجَّةِ»

پس اگر چنین کردی، از جایت بر نمی‌خیزی، مگر آن که حاجتت برآورده می‌گردد.

منبع: (مكارم اخلاق،ص326-327)

هر کس ۱۰۵ مرتبه در صبح و ۱۰۱ مرتبه در شب بگوید «اَلرَّحْمن» و همیشه این عمل را ورد خود سازد والله در هر کاری که قصد داشته باشد از ثروت و جاه و غیره خواهد رسید و مجرب است .
منبع : کنز الحسینی ص ۳۱و ۳۲

روش ختم سوره
روز اول یک سوره واقعه ** روز دوم دو سوره واقعه **روز سوم سه سوره واقعه تا روز چهاردهم به همین ترتیب به شماره روزها سوره واقعه خوانده می‌شود یعنی روز چهادهم 14 سوره واقعه خوانده می‌شود این سوره‌ها را می‌توان در طول روز وبه مرور زمان خواند .

خواص این عمل
در روایتی از معصوم (علیه السلام) آمده است چون اول ماه قمری با روز دوشنبه مصادف گردید ختم سوره واقعه را به روشی که بیان شد ،انجام دهید .

خواندن این سوره دارای فضایل وبرکات زیادیست ازجمله :
1. از حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه وآله) نقل شده که هرکه سوره واقعه بخواند در هر شب به او پریشانی نمی‌رسد .

2. از امام جعفر صادق(علیه السلام) نقل شده است که هرکه سوره واقعه بخواند در هر شب پیش از آنکه بخوابدملاقات کند خداوند را در حالتی که روی آن چون ماه باشد .

3. از امام جعفر صادق(علیه السلام) نقل شده که هرکه مشتاق بهشت است سوره واقعه بخواند .

4. خواندن این سوره موجب ازدیاد رزق می‌گردد .

از جمله ادعیه باشکوه و مستجاب که حضرت رسول اکرم(ص)ازخداوند متعال نقل فرمودند:
یا محمد!هرکس از امتت فقر_کوبنده در دنیا به او رسد واز آن عافیت خواهد به سوی من آید و بگوید:
«یا مَحلَّ کُنوزَ بالعائِدةِ اِلَیهم وَالنَّظُر لَهُم یا الله لا یمسی غیرکَ الها انّما الالهة کُلّها معبودة دوُنکَ بالفریة والکذب لا اله الّا انت یا سادَّ الفقر ویا جابر(الکسیر ویاکاشف)الضُر ویا عالِمَ السرائر(صل علی محمد وآله و)ارحم هربی الیک مِن فقری اسئلک باسمکَ الحالِ فی غناک الّذی لا یفتقرُ ذاکرهُ ابداً ان تعیذنی من لزوم فقر اَنسی بِهِ الدّین او بِسوءٍ غَنِی افتَُتَن بِهِ عَنِ الطاعَةِ بِحقّ نورِ اَسمائککُلِّها اَطلُبُ اَیکِ مِن رزقک کفا فاللدنیا تعصِمُ بِهِ الدین لا اَجدُلی غیرکَ مقادیرَ الارزاق عندکَ فانفعی مِن قدرتکَ فیها بما تنزعُ به ما نزل بی من الفقر یا غنیُّ(یا مجیب)».
زمانی که آن را بگوید فقر ازدلش کنده شود واو را به توانگری بپوشانم واو را از اهل قناعت گردانم.
منبع: بحار الانوار«ادعیه السّر»

هر کس با ایمان به جهت اصلاح میان زن و شوهر آیات فوق را بر چهار قطعه کاغذ با نیت خالص و توجه به خدا ومعنی آن بنویسد و در چهار کنج خانه دفن کند میان ایشان اصلاح شود و به خیر و خوشی زندگی کنند . آیات 9 الی 14 سوره زخرف :

وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُالَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْدًا وَجَعَلَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَوَالَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَنشَرْنَا بِهِ بَلْدَةً مَّيْتًا كَذَلِكَ تُخْرَجُونَوَالَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُم مِّنَ الْفُلْكِ وَالْأَنْعَامِ مَا تَرْكَبُونَلِتَسْتَوُوا عَلَى ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُولُوا سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَوَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ 
منبع : خواص آیات قرآن کریم ص 149 

براے حاجات مهم و بزرگ، 4 رکعت نماز بخوانند.
⇇در رکعت اول بعد از حمد 25 بار بگویید : 

اُفَوِّضُ امری اِلَی اللهِ اِنَّ اللهَ بصیرٌ بِالعِبادِ
⇇و در رکعت دوم پس از حمد 25 بار بگویید : 

لا اِلهَ اِلّا اَنتَ سُبحانَکَ انّیِ کُنتُ مِنَ الظَّالِمینَ فَاستَجناهُ لَهُ وَ نَجَّیناهُ مِنَ الغَمِّ وَ کَذلِکَ نُنجِی المُؤمنینَ 
⇇و در رکعت سوم پس از حمد 25 بار بگوید : 

حَسبِیَ اللهُ وَ نِعمَ الوَکیلُ 
⇇و در رکعت چهارم، 25 بار بگوید : 

لا حول وَ لا قُوَّةَ اِلّا بِاللهِ العَلیِّ العَظیم

و پس از سلام 25 بار صلوات بفرستد و حاجت بطلبد. ان شاالله برآورده شود. 
 منبع:ختوم و اذکار، ج 1، ص 230 

 حضرت امام محمد باقر علیـہ السلام روایت شدہ ڪـہ آن حضرت این دعا را بـہ برادرش عبد اللـہ بن علے جهت حوائج

  دنیا و آخرت آموخت : 

 اللَّهُمَ‏ ارْفَعْ‏ ظَنِّي‏ صَاعِداً وَ لَا تُطْمِعْ فِيَّ عَدُوّاً وَ لَا حَاسِداً وَ احْفَظْنِي قَائِماً وَ قَاعِداً وَ يَقْظَاناً وَ رَاقِداً اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَ ارْحَمْنِي وَ اهْدِنِي سَبِيلَكَ الْأَقْوَمَ وَ قِنِي حَرَّ جَهَنَّمَ وَ احْطُطْ عَنِّي الْمَغْرَمَ وَ الْمَأْثَمَ وَ اجْعَلْنِي مِنْ خَيْرِ خِيَارِ الْعَالَمِ 

منبع: اصول ڪافے ج ۴ ڪتاب الدعا ح ۳۴۴۴ 

سوره حمد یک مرتبه 

سوره توحید سه مرتبه  

سوره حمد هفت مرتبه

هر سوره از قرآن شریف صد مرتبه
سپس هر کدام از اسمای الهی زیر صد و یک بار قرائت شود.
??یا قاضی الحاجات??یا کافی المُهمات

??یا رافع الدَرجات  ??یا دافع البَلایات

??یا مُفتح الاَبواب   ??یا شافی الاَمراض

??یا حَلالِ المُشکلات??یا مُسَبَب الاَسباب

??یا مُجیبَ الدَعَوات??یا اَرحمَ الراحمین

شب جمعه ۲ رڪعت

نماز حاجت بخواند سپس

۸۰۰ مرتبہ بگوید :

⇐سَلَامٌ قَوْلًا مِن رَّبٍّ رَّحِيمٍ⇒ 

و به سجده رفتہ حاجت خویش

را طلب ڪند مجرب است
منبع: معراج العارفین۷۹

براي نجات_فوري از قرض_سنگين 1002 مرتبه خوانده شود: 
سُبحانَ اللهِ وَ بِحَمدِه ِسُبحانَ الله العَظيمُ

بیرون کردن شخص از منزل که از وجودش ناراحتین جهت بیرون کردن شخصی که وارد خانه شما میشه و از وجودش ناراحتیتن یا حضورش باعث دردسره وشما نمیتونین علنا حرفی بزنین آیات ذیل رو بطور آهسته تلاوت کنین به نیت اخراج شخص مورد نظر شماو بطرف فوت کنین تا از جاش بلند بشه و بره بیرون
«تذْرُوهُ الرِّیَاحُ وَکَانَ اللَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ مُّقْتَدِرًا  رَبَّنَا اکْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ  یَوْمَئِذٍ یَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا  انْفِرُواْ خِفَافًا وَثِقَالًا»

این آیه را سه بار تا هفت بار به صورت مرتب بخونیدو بعد از خواندن رو به طرفت مقابل فوت کنید.حالا اگر طرف پا شده و رفت وظیفه دارید14 صلوات بفرستید