غذا را نیکو بجو...


غذا را نیکو بجو

«دهان، گمرک خانه معده شماست؛ و در این جا است که مامورین گارد سر حدی هر غذائی را تفتیش می‌کنند، اخلال گران را توقیف می‌کنند و به زندان می‌فرستند، و واردین را راهنمایی می‌نمایند.
برای آنکه از خوردن غذا بیشتر لذت ببرند، تا می‌توانید لقمه را در دهان معطل کنید یعنی خوب آن را بجوید و با آب دهان مخلوط کرده و با تانی فرو برید. اگر لا بلای لقمه شما سمی باشد یا غذای ناسازگاری وجود داشته باشد فورا مامورین گارد سر حدی به سلطان غدد که در مغز قرار دارد اطلاع می‌دهند او فورا دستورات لازم را به سایر غدد برای دفع شر آن خواهد داد.
غذای نجویده زحمت معده را زیاد می‌کند و غدد هاضمه را خسته و ضعیف می‌سازد و گفته کسانی که پیری را از فرسودگی غدد می‌دانند جامع عمل می‌پوشاند. در اینجا است که معده، متعفن می‌شود و میکروب‌های گندزا که عامل دیگر پیری می‌باشند میدان برای خود نمایی پیدا می‌نمایند. عیب دیگر غذای نجویده این است که مقداری از مواد نشاسته ای مستحیل وارد معده می‌شوند و به جای هضم، با زحمت دفع می‌گردند. و از غذا حداکثر استفاده را نمی توان برد» (1)
بعضی از دانشجویان یا کارگران به
واسطه اشتغالات زیاد، فرصت بیشتری برای جویدن خوب ندارند و ممکن است همه غذا خوردن آنان بیش از پنج دقیقه طول نکشد، آنها خیال می‌کنند با این تند خوری وقت گرانبهای خود را از دست نداده و به شکم پرستی نپرداخته اند در صورتیکه با این کار علاوه بر ضربه ای که به سلامتی خود زده اند به یقین می‌توان گفت که از عمر طولانی و وقت عزیز خود کاسته اند امام ششم (ع) می‌فرمودند:
اطیلوا الجلوس الموائد فانها ساعة لا تحسب من اعمارکم (2)
«غذا خوردن را طولانی کنید (آهسته آهسته و خوب بجوید) زیرا لحظات آن از عمرهای شما بحساب نمی آید»
این سخن کوتاه با یک محاسبه دقیق، مطالب ارزنده بهداشتی را به ما آموخته است.
در این روایت آنات جویدن غذا را جزء عمر ما به حساب نیاورده است:
دلیلش هم این است که وقتی ما در غذا خوردن عجله نکنیم و خوب غذا را جویده و نرم نمائیم فشار زیاد به معده و سایر دستگاه‌های گوارشی وارد نمی شود. در نتیجه هاضمه، سالم و قوی می‌ماند. هاضمه سالم باعث عمر طولانی توام با نشاط بیشتر و نیروی کاملتر است روی این حساب اگر یک کارگر به جای ۵ دقیقه، بیست دقیقه از وقت خود را صرف خوردن غذا بکند پانزده دقیقه وقت اضافی مصرف کرده ولی در مقابل این پانزده دقیقه به اندازه ۴۵ دقیقه بر عمرش افزوده شده زیرا دستگاه گوارش او ضربه ندیده و به آسانی به کار خود ادامه داده است، و اگر ما برای ۱۵ دقیقه در هر وعده غذا خوردن، ۴۵ دقیقه عمر اضافه تصور نمائیم به این نتیجه می‌رسیم:
بهر مقدار که برای غذا خوردن طول
داده شود از عمر به حساب نیامده است.

پی نوشتها:

1 - اسرار خوراکیها ص ۱۷۵ 

2- سفینة البحار ج ۱ ص ۲۷

منبع:اسلام پزشک بی دارو- احمد امین شیرازی - صفحه۲۲۵.

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
نظر دهید

آدرس پست الکترونیک شما در این سایت آشکار نخواهد شد.

URL شما نمایش داده خواهد شد.
بدعالی
This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots.